Iedereen heeft recht op mijn mening
Archive for January, 2010
Doel 2010-02: Werk, opleiding en verhuizen
Jan 22nd
Oké, doel 1 is nog niet helemaal klaar, maar wat me al een tijd bezig houdt is wat ik wil. Met mezelf bedoel ik dan. Na een tijd freelancen, een behoorlijke recessie meegemaakt te hebben (The freelancer get’s out first), even een afschrijving van ~25.000 euro mogen doen omdat een detacheringsbureau failliet gaat, en nog wat van die dingen speelt al langer in mijn hoofd om mijn opleiding nog eens af te ronden. Of eigenlijk, na al die jaren, opnieuw te beginnen aan een deeltijd opleiding. Alleen een opleiding én freelancen (lees: ondernemen) is moeilijk, zeker omdat ik geen reguliere 9-5 job heb.
Wil ik de opleiding met succes afronden, zal ik een andere baan moeten zoeken. En met mijn ervaring en kennis ga ik die baan niet vinden in Enschede of omgeving. Dat wordt verhuizen. Verhuizen naar Amsterdam of Utrecht, waarbij de eerste mijn voorkeur heeft. Tel je mee? Ik heb al drie punten: nieuwe baan, opleiding, verhuizen. Het hoge woord is er na een lange tijd publiekelijk uit. Al geruime tijd ben ik langzaam aan het kijken, maar mezelf kennende moet ik gewoon de stap zetten door ze alle drie tegelijk op te pakken.
Her opleidingsdeel is duidelijk: De maan- en woensdagavond van 18.00 – 22.00 uur in de schoolbankjes bij de Hogeschool van Amsterdam. Daarmee ben je er nog niet, nee, je zater- en/of zondag mag je opofferen om de studie tot een succes te maken. Nog slimmer worden gaat natuurlijk niet vanzelf en vereist de nodige inzet. Daarmee zit ik al met een been in Amsterdam. De andere zal voor een nieuwe baan worden en laat het geen geheim meer zijn dat ik open sta. Er zijn een aantal gesprekken geweest met leuke partijen, maar toch liepen de belangen niet geheel parallel of liep het stuk op salaris-onderhandelingen, een concurentiebeding of de mogelijkheid om de werkweek over 4 dagen in de week te maken, om een dag vrij te houden voor de studie.
Gelukkig is werk zoeken voor een IT’er met ervaring in een nichémarkt makkelijk. Je dropt je CV bij wat recruiters waarmee je ervaring hebt uit de freelancetijd (er lopen een hoop cowboys rond in die markt…) en laat hen de openingen doen en een afspraak maken. Anoniem krijg je vervolgens een profiel en kijk je in hoeverre er op basis van dat profiel een match is. Lijkt het je wat, ga je door. Er wordt – wederom anoniem – meer informatie uitgewisseld. Wanneer het bevalt, krijg je uiteindelijk een naam te horen en als die niet op je blacklist staat, ga je een gesprek aan. Nu ben ik best wel arrogant, laat ik daar eerlijk in zijn. Meer dan 75% van de aangeboden functies is afgewezen door gebrek aan een match. uiteindelijk blijft enkel over, waarbij je denk dat er een zeer geode match is. En dan hoor je de naam.
Op basis van een naam heb ik drie afwijzingen gedaan. Een was een telecomprovider waarbij ik me een zwart schaap voel, de ander was in mijn idee een dozenschuiver die het van volume moet hebben en er te weinig toegevoegde waarde is. Het ging om de budgetmarkt en daar geloof ik niet in, dus die is ook afgewezen hoe interessant het ook omschreven was. De derde afwijzing was van een grote profielensite. Omdat deze té afhankelijk zijn van investeerders en vaak té fancy zijn met marketingmannetjes, heb ik deze ook afgewezen. Ik denk niet dat dat de omgeving was waar ik me thuis ga voelen en dus goed kan functioneren. Bovendien houd ik toch al niet van enterprises met honderden werknemers.
De zoektocht gaat voorlopig nog even door. Alice, m’n recruitster, heeft voor volgende week een leuke afspraak bij een bedrijf in Amsterdam. Een erg leuke deze keer, dus met veel plezier ga ik een eerste gesprek in om te kijken of het ook echt wat is. Mocht een van mijn lezers toevallig – betaalbare – woonruimte in de regio Amsterdam – Utrecht – Leiden e.o. weten, geef me een gil via het contactformulier.
Heb je even tijd?
Jan 16th
Het is woensdagmiddag rond de klok van 3 uur als de telefoon gaat. Jorg belt en vraagt of ik even tijd heb. Zijn server in Amsterdam had er geen zin meer in. Ik probeer in te loggen maar dat lukte al niet meer. Dan van afstand maar een reboot geven en hopen dat alles weer terug komt. Toen dit tien minuten later nog niet het geval was, belde ik een engineer in het datacentrum. Die was zo vriendelijk om even een monitor aan de server te hangen een diagnose te stellen: kernelproblemen en een netwerkkaart die het niet deed. Dat werd dus een ritje naar Amsterdam.
Rustig pak ik nog een kop koffie en begin de tas in te pakken om vervolgens de bus in te stappen naar het station. Snel even een hapje bij mijn favoriete Burger King en de trein in naar Amersfoort en dan verder naar Amsterdam Sloterdijk, om het laatste stukje de metro te pakken naar de Isolatorweg. Jawel, dis is maar een halte maar het scheelt je toch een kwartier lopen, zo lui als ik ben ik deze kou. Aangekomen bij het DCG datacentrum zie ik allemaal errors van kernelmodules die niet geladen kunnen worden. Ik kijk nog eens een keer en zie echt 2.6.9.x modules. Een kernel die al zeker twee jaar niet meer in gebruik is.
Ik start de server op in single user mode en zie dat de netwerkdrivers niet werken. Ai, dat is lastig omdat je dan ook handmatig geen nieuwe kernel kunt downloaden. Een Ubuntu cd-rom erin en daarvan opstarten dan maar. Ik configureerde netwerkkaart en helaas, de eerste ethernetpoort is ook echt overleden, de tweede werkt wel. Dan de omgeving maar chrooten. Ubuntu mist LVM2-drivers dus die installeer ik handmatig even met apt-get. Maar he, de raidcontroller is ook krak. Wel zie ik de twee disken (/dev/sda en /dev/sdb) rechtstreeks door de raid-controller heen. Iets dat niet zou mogen gebeuren.
De disken rechtstreeks op het moederbord aansluiten was geen optie: Een Supermicro P4SCi bord met een Intel Pentium 4, 2400 Mhz processor is vrij oud, maar diende toch goed als back-ups server voor mij en als Gelre FM web- en streamserver. Deze server schreef de back-ups eens per week weg naar een offsite locatie. Gezien de leeftijd van de server en de problemen heb ik maar besloten om deze niet meer te herstellen, maar de back-ups te restoren op een andere server binnen mijn VMware cluster in Doetinchem. Maar nu komt het probleem: Circa 40 Gbyte aan back-ups uploaden vanaf een 1 Mbit SDSL lijn gaat niet snel. Ik begin maar met het kopieren van de twee belangrijkste websites, die van de Arctic Challenge tour die over enkele dagan van start gaat en die van Gelre FM.
Terwijl de back-ups – inmiddels een week oud van 5 januari – langzaam worden teruggeschreven duik ik thuis mijn bed in. De volgende dag begin ik met de oude server om deze data toegangkelijk te maken, om zo de data tussen 5 januari (de laatste back-up) en 13 januari (de crash) te herstellen. Het gaat hier om databases, een paar afbeeldingen en wat e-mailberichten. Inmiddels is de upload van de twee websites klaar en kan ik deze herstellen, al is het inmiddels 24 uur later. Deze twee zijn weer bereikbaar. De oude server komt ook weer tot leven en ik sync de databases. Op wat downtime na lijkt er voor de buitenwereld verder niets aan de hand.
Toch staat er nog ca. 30 Gbyte aan data klaar en om dat te uploaden op een 1 Mbit DSL lijn is geen succes. Ik besluit de back-up server maar op te halen in Lichtenvoorde en sluit deze thuis aan op mijn Glasnet-aansluiting. Dat gaat toch iets sneller. De data wordt gekopieerd en ik kan mijn bed weer induiken, om de volgende dag deze websites ook te herstellen. Zo gezegd, zo gedaan. Inmiddels zijn we wel twee nachten verder en schrijf ik dit bvericht op zaterdagmiddag. Nu leg ik de laatste hand aan enkele afbeeldingen die nog missen en om enkele e-mails te herstellen.
Ik denk nog even terug aan het belletje van Jorg, of ik ‘even’ tijd had. Even is ruim 24 uur geworden, voornamelijk in de nacht en onsite in Amsterdam en Lichtenvoorde, naast mijn gewone werkzaamheden door. Is het toeval, dat dit 24 uur duurde en dat er ook 24 flesjes bier in een krat Grolsch zitten? Want zo worden deze vriendendienstjes meestal afgerekend. Het leermoment: zet geen back-ups op een thuis of kantoorlokatie, wanneer deze te groot zijn. Herstellen duurt dan een eeuwigheid. Inmiddels heeft Stijn een server opgeleverd in het i3D datacentrum in Rotterdam. Hoewel deze dienst moet doen als fallback-mailserver blijft er meer dan voldoende ruimte over om de back-ups hierheen te schrijven. Stijn bedankt voor de snelle service. Jorg, die krat bier drinken we leeg als je terugkomt van de Noordpoolcirkel. Nu eerst heerlijk weekend houden!
Doel 2010-01: De website
Jan 8th
Om toch maar even door te gaan op mijn vorige post. Een van de doelen voor 2010 is het online zetten van de eigen website. Al sinds 2003 doe ik zonder en gebruik ik de domeinen enkel voor e-mail, maar nu er een verschuiving in inkomsten zit van werkuren naar diensten en deze diensten steeds belangrijker worden, is de noodzaak voor een website aanwezig. Ik had voorheen altijd het geluk zelf mijn klanten uit te zoeken, dus ben wel enigzins benieuwd wat dit gaat brengen.
Mijn ervaring in de IT ligt namelijk erg breed en niet specifiek in de diepte. Ikzelf zie dit als een voordeel. Al geef ik de voorkeur aan Linux, ook voor Windows draai ik mijn hand niet om. En het mag dan ook nog best een complex vraagstuk zijn. De klant wil een Exchange en Shareplatform dat geo-redundant over twee datacentra staat opgesteld? Geen probleem! Iedere oplossing kent namelijk een geschikt product. Open Source staat zeker niet gelijk aan ‘gratis’, zoals velen denken, zeker als je verder kijkt dan je pik neus lang is. Naast de licentiekosten die bij de implementatie horen (CAPEX) zijn de operationele kosten (OPEX) minstens zo belangrijk. En een goede senior linuxn3rd is nu eenmaal moeilijker te krijgen dan een Windows beheerder.
Arnold heeft zijn best al gedaan aan het grafische gedeelte van de website. Nu is het aan mij om de tekstuele invulling nog even te geven, waarna hij online gezet kan worden. Ik zeg een mooi doel voor de maand januari. De dealine stel ik hierbij dan ook op 31 januari a.s. Jawel, 2010 it is. Rest mij niets anders dan nu alvast een preview te plaatsen.
Een nieuw jaar, een nieuw jasje
Jan 8th
Welkom in 2010. Het jaar waarbij ik mijn weblog eens wat vaker zak updaten. Het was de laatste maanden ietwat karig. Nu hebben de meeste mensen me wel kunnen volgen op Twitter of één van de vele feestjes, maar toch… Dus een van de goede voornemens doelen voor 2010 zijn meer updates. En om het jaar dan maar vrolijk te beginnen, heb ik het beestje meteen even in een nieuw jasje gestoken.
Toch even terugblikken wat 2009 me bracht. Op de valreep een iPhone. En once you get Mac, you never want back! Met dank aan Ahmed die me belde toen hij een paar dagen in Antwerpen was en hem voor me meegenomen heeft. Simlockvrij, dus geen T-ellende maar gewoon mijn eigen oude vertrouwde nummer en netwerk.
Het jaar 2009 bracht ook eennieuwe relatie die inmiddels alweer 5 maanden duurt. Arme Iris, om het zo lang met mij vol te houden. Dat beloofd wat voor 2010!
Zakelijk gezien zijn er minder leuke dingen te melden. De recessie heeft ook mij als freelancer geraakt. Vanaf april kelderde de inkomsten, met een dieptepunt in juni, toen ik voor het eerst verlies heb gemaakt met mijn onderneming. Na de vakantie stabiliseerde het enigzins, maar de meeste inkomsten moeten uit de (freelance) uren komen en niet uit de internetdiensten zoals ik ze met mijn onderneming ook lever. Gelukkig ging het eind van het jaar redelijk en ik hoop dat dit zich door zal zetten in 2010.
Goed, dan nog wat doelen voor 2010. Ik geloof namelijk niet in de goede voornemens. Zo cliché! Ik zal ze hier nog niet gaan posten, omdat ik weet dat ik er voor mezelf een tijd aan moet geven. Dan heb ik voor mezelf ook meetmomenten. Ideeën zijn er al wel, dus de doelen stellen, dat gaat ook deze maand nog gebeuren. Het één en ander ligt ook nog een beetje aan de twijfel die ik zelf heb. Ik wil mijn Bachelor namelijk nog steeds afronden en freelancen en een deeltijdopleiding is geen goede combinatie. Hoe zal ik dat gaan oplossen…
… to be continued. Dat zeker!
Voor de wiskundigen onder de lezers nog een leuke afsluiter:
2010 = (1+2*(3+4))*(5-6+(7+8)*9)
